A mensaxe
- Un día cinco amigos chamados Juan Carlos, Érika,Brais, Aritz e Uxía, mentres chateaban a cada un deles chegou unha mensaxe.
- A mensaxe dicía:
- “Necesito que investiguedes sobre a censura nas redes informáticas.”
- Os nenos pensaron que era o seu profesor, e ao día seguinte dixéronlle:
- -"Foches ti quen nos enviou unha mensaxe onte no Tuenti?"
- -"Non. Por que?"
- -"Por nada."
- Dispois cando acabou o colexio os nenos quedaron para falar do tema. Ao cabo dun tempo falando, di Uxía:
- -"Vos quen credes que é?"
- "A mín non se me ocorre ninguén."-Dixo Juan Carlos
- "A mín tampouco."-Respondeu Érika.
- -"Pode ser cualquera" obxecta Brais, mentres ven chegar a Aritz que sempre chega tarde.
- -"De que falamos?"-Pregunta Aritz.
- -"Da mensaxe que nos enviaron!"- Exclama Uxía.
- Pola noite, sobre ás 22: 15 mentres chateaban, chegoulles outra mensaxe que poñía:
- Intentade centrarvos no traballo, tedes dous meses para facelo.
- A mañá seguinte como era sábado os nenos non se encontraron, aínda que faltaron polo chat. Ás 12: 30 conectáronse os cinco o chat.
- Juan Carlos empezou a falar dicindo:
- -"Vichedes a nova mensaxe?"
- -"Si"-Responderon os cinco á vez.
- O luns pasaron todo o día falando diso. Pola tarde estivieron dividíndose en grupos e investigaron sobre a censura nas redes informáticas e sobre quen lles mandara a mensaxe.
- Resultou que un día, mentres se dividían o traballo que lles mandara o anónimo, pensaron:
- -"O anónimo ten que ser alguen que sepa moito de informática" -dixo Uxía.
- -"Si, seguramente"- respondieron os demais.
- Uns días despois paseando polo parque Érika dixolle aos seus compañeiros:
- -"Creo que sei quen pode ser".
- -"Quen?"- preguntou Aritz.
- -"Manel. O profesor de informática".- respondeu Érika.
- -"Pode ser!"- exclamou Brais.
- -"Temos que averigualo, antes de que remate o prazo para entregar o traballo, porque xa queda pouco"- obxetou Uxía.
- Despois diso fóronse cada un para a súa casa e conectáronse desde os portátiles no seu cuarto e falaron do que ocorrera ese día. Ao día seguinte preguntáronlle a Manel:
- -"Manel, foches ti quen nos enviou a mensaxe polo tuenti?"-preguntoulle Aritz.
- -"Si, descubríchedesme… e que, como ides?"-dixolles Manel.
- -"Xa acabamos o traballo".-din todos a vez.
- -"Pois dádemo e aprobareivos porque cas notas que tedes non aprobades na vida. Que decides?"-preguntoulles Manel.
- -"Pois diremos que si, porque fainos falta".-dixeron con ironía os nenos que marcharon da clase todos contentos.
Etiquetas: contocidadanía
